والدین و کنکور

والدین و کنکور

والدین و کنکور

موضوع والدین و کنکور ، بحثی است که به واسطه اهمیت آن در جایگاه های مختلفی به آن پرداخته می شود و البته آنقدر مهم است که باید از طرف والدین مورد توجه قرار گیرد ولی تغییر ناگهانی رفتارها و عادت های گذشته هر چند هم غلط باشد بعضی اوقات تأثیر بالعکس بر روی دانش آموز دارد. لذا باید در تغییر رفتارها و عادت های غلط با دقت بیشتری عمل شود و به مرور زمان و آهستگی انجام گردد. مسأله ی کنکور در خانواده های مختلف واکنش های متفاوتی را به وجود می آورد. بعضی از والدین بی تفاوتند و کاری به فرزندانشان ندارند. بعضی ها اوضاع و شرایط را تسهیل کرده و امکانات لازم را فراهم می آورند. تعدادی از والدین هم حساسیت زیادی به موضوع نشان می دهند و سعی می کنند این حساسیت را در فرزندانشان نیز تقویت کنند. والدینی هم هستند که به دلیل عدم رضایت از نوع فعالیت و تلاش فرزندانشان برای کنکور، از اهرم های فشار استفاده می کنند. اما مناسب ترین روش و بهترین راه کارها برای این مسأله، کدام است؟

اجتنـــــاب از تنــــــش: 

حتی اگر حق با شماست، تا حد امکان از ایجاد تنش، درگیری و جر و بحث به خاطر مسائل ریز و درشت اجتناب کنید. ما عادت داریم وقتی مشکل شروع شد، می خواهیم مشکل را همان جا حل کنیم، چیزی که معمولاً امکان ندارد مگر در صورت استفاده از روش هایی غیر از گفتگو. باید یاد بگیرید که دعوا هم زمان های خاص خود را دارد. بله باور کنید، می توان زمان هایی را هم برای دعوا تعیین کرد. یک مشکل در فضای آرام، منطقی و مسالمت آمیز بهتر حل می شود تا در محیطی پر از اضطراب و استرس. یقین داشته باشید در یک فضای غیرمنطقی و هیجانی، هیچ مشکلی به صورت منطقی حل نخواهد شد.

واقع گرایی :

در حال حاضر جنبه های غیرعلمی و غیرمنطقی زیادی در کنکور وجود دارند که متأسفانه رایج هم می باشند. مشخص ترین نمونه ی این مشکل، اعلام وضعیت فوق العاده در آخرین فرصت است. در حالی که از دانش آموزان توقع می رود از همان سال اول متوسطه با تلاش برای درک و فهم مطالب، آمادگی های لازم را در خود ایجاد و تقویت کنند، اما در عمل برای دانش آموزان، هیچ سالی، سال آخر نمی شود. به این ترتیب، همه ی تلاش ها، درس خواندن ها و انگیزه ها در سال آخر جمع می شود. منطق حکم می کند که این روند را روشی عاقلانه و واقع گرایانه ندانیم. اما در هر حال خود این وضعیت، واقعیتی است که باید آن را پذیرفت. بیشتر دانش آموزان با همین روند پا به آخرین سال تحصیلی می گذارند و لذا فشار و سختی زیادی را متحمل می شوند. حداقل می توان به دانش آموزان پایه های ما قبل توصیه کرد که برای آمادگی در کنکور، عاقلانه تر رفتار کنند و همه چیز را به سال آخر موکول نسازند.

منظور از واقع گرایی در مورد والدین این است که:

آنها توقعات خود را در خصوص احتمال موفقیت فرزندانشان در کنکور، براساس عوامل منطقی تنظیم کنند. مثلاً از دانش آموزانی که در سال های قبل، پیش نیاز لازم را کسب نکرده و ضعف پایه ای دارند، نباید توقع قبولی در یک رشته ی بالا داشت یا دانش آموزی را که به هر دلیل از جمله: تمایل برای ورود به بازار کار، انگیزه ی چندانی برای کنکور ندارد، نمی توان با اجبار به کنکور علاقه مند ساخت. رفتار والدین نیز باید از منطق تبعیت کند. دیده می شود که گاه حساسیت و تب و تاب بعضی از والدین بیشتر از فرزندان کنکوریشان است. باید مراقب باشید که به هیچ وجه نقش ها جابه جا نشود. اگر کنکور را کار فرزندان خود می دانید، تَقلّا و حساسیت بیش از حد شما، انگیزه های او را کاهش خواهد داد.

تقویــت انگیــــزه هـــای درونـی: 

اگر می خواهید همراه خوبی باشید، به تلاش های مثبت فرزندان خود بیش از نکات منفی توجه داشته باشید و به اصطلاح، انگیزه های درونی او را تقویت کنید. با این کار، حس مسئولیت پذیری او را نیز افزایش خواهید داد. این حرفِ بعضی از والدین است تا زمانی که فرزندشان کار خود را می کند. کاری به کار او ندارند چون تصور می کنند، وظیفه اش را انجام می دهد. اما به محض این که کوچکترین نشانه ی تنبلی و کم کاری را مشاهده کردند، بلافاصله عکس العمل تندی را نشان می دهند. اتفاقاً قضیه باید برعکس باشد. باید برای زمانی که وظیفه اش را انجام می دهد، به او توجه کنید و نشان دهید که متوجه تلاش او هستید. از طرف دیگر، فرزند شما ممکن است اشتباه کند. گاهی امکان دارد به استراحت نیاز داشته باشد و زمانی هم انگیزه اش را از دست بدهد. اینجا هم شما به جای واکنش تند، باید کمی مدارا و تحمل پیشه سازید و باز دنبال رفتارهای مثبت او باشید نه نشانه های منفی. تأسف آور است که گاهی والدین می گویند، فرزندشان هیچگونه حرکت مثبتی ندارد. آیا واقعاً چنین چیزی امکان دارد؟ آیا این خود نشانه ی حداکثر بدبینی نیست؟ اگر چنین تصوری در مورد فرزندتان دارید، به احتمال زیاد شما بیش از حد بدبین هستید، وگرنه همه ی انسان ها به ملاطفت و مهربانی، واکنش مثبت تر نشان می دهند تا بدبینی و تندخویی. باز یادآوری این نکته برای والدین لازم است که به دنبال رفتارهای مثبت باشید و به دنبال علائم اثبات تنبلی و از زیر کار در رفتن نباشید.

 

و یک نکته ی فوق العاده ی مهم دیگر اینکه:

فرزند شما به خاطر شرایطی که در آن قرار دارد و فشاری که به او وارد می شود، گاهی ممکن است رفتارهای تنش زا از خود نشان دهد. بهانه گیری، نق زدن، رفتار تند و غیرمؤدبانه، بی قراری، سر جر و بحث را باز کردن، توقعات نامعقول و … از جمله موارد رفتارهای تنش زا هستند. باز شما که در شرایط متعادل تری قرار دارید، بهتر می توانید هم به آرامش اوضاع و هم به آرام سازی فرزندتان کمک کنید. اگر شما هم بخواهید عکس العمل نشان دهید، به طور حتم اوضاع از آن چه که هست، بدتر خواهد شد. تجربه نشان داده است که دانش آموز کنکوری در مقاطعی به دلیل استمرار فعالیت، خستگی و یا فشارهای محیطی، دچار افت می شوند. ایام بعد از امتحانات نوبت اول در مورد دانش آموزان پیش دانشگاهی، بعد از ایام عید و نزدیکی هفته های پایانی از جمله مقاطعی است که افت روحیه در آن زیاد دیده می شود. هم والدین و هم دانش آموزان باید مراقب باشند که این افت های مقطعی را غیرعادی تلقی نکنند و بدانند که این وضعیت گذرا است. والدین در این مقاطع نباید از تقویت انگیزه های درونی، غافل بمانند.

میانه روی :

از قدیم گفته اند، اعتدال در همه چیز خوب است، حتی در کنکور! در خانواده های زیادی دیده می شود که به خاطر کنکور فرزندشان، شرایط اضطراری و وضعیت فوق العاده اعلام می شود. هر نوع رفت و آمد خانوادگی ممنوع می شود. بعضی از والدین حتی دید و بازدید عید را قطع می کنند، بعضی ها حتی تلویزیون را هم جمع می کنند. این که چنین رفتارهایی تا چه حد ضرورت دارد، جواب قاطعی ندارد، چرا که شرایط خانواده ها فرق می کند. اما باز هم تکرار می کنیم: اعتدال در همه چیز خوب است. مهم رفتارهای تند یک طرفه و حساسیت برانگیز نیست، نکته ی مهم، اعتدال و منطق موجود در رفتارها است. گاه ممکن است یک بار مهمانی رفتن یا دیدن یکی از افراد فامیل و یا حتی یک سفر مختصر، انگیزه ای در فرزندتان ایجاد کند که عقب افتادگی چند هفتگی او را جبران کند. تحمل شرایطی سخت و یکنواخت برای مدت چندین ماه، برای هر کسی مقدور نیست حتی اگر خودش رضایت داده باشد، اما چنین شرایطی را فقط برای ۲ ماه آخر توصیه می کنیم، نه برای کل ایام کنکور.

عدم مقایسه :

یکی از لطمه های سنگین خانواده ها برای فرزندان، مقایسه ی آنها با دیگران است. مقایسه با دوستان، افراد فامیل، فرزندان آشنایانی که قبول شده اند، اگرچه با هدف ایجاد انگیزه صورت می گیرد، ولی عملاً نتیجه ای عکس به بار می آورد و گاه حتی باعث تنفر و بیزاری دانش آموزان نه تنها از کنکور، بلکه هر موضوع مرتبط با آن می شود. مقایسه، روش خوبی برای ایجاد انگیزه نیست و یا حداقل تنها روش ممکن نیست. به جای آن، تقویت انگیزه های درونی را توصیه می کنیم.

علاوه بر موارد گفته شده ، موارد زیر را نیز والدین باید زمان کنکور نسبت به دانش آموزان رعایت کنند:

  1. محیط خانه را در آستانه ی کنکور، آرام و بدون تنش نگه داشته و از به وجود آمدن مسائل تنش زا خودداری کنند.
  2. از رفتن بیش از حد به مهمانی و دعوت کردن میهمان، خودداری کنند.
  3.  از انجام کارها و مسائلی که تمرکز دانش آموزان را به هم می زند، خودداری کنند.
  4.  به تغذیه و استراحت دانش آموزان توجه کافی داشته باشند.
  5.  محیط خانه را گرم و پر نشاط کرده و از این طریق، روحیه ی دانش آموز را نیز شاد و پر نشاط نگه دارند.
  6.  برخورد ملایم و مناسبی با فرزندان خود داشته باشند.
  7.  از تماشای بیش از حد فیلم های سینمایی و تلویزیون خودداری کنند.
  8.  در برخورد با فرزندان، صبور و انعطاف پذیر باشند.
  9.  مشوق فرزندان خود باشند و از مأیوس کردن فرزندان خود بپرهیزند و به این صورت، اعتماد به نفس را در آنها افزایش دهند.
  10.  با برنامه ریز و مشاور، ارتباط داشته باشند. از ضعف های دانش آموز آگاه شوند و برای برطرف کردن و تقویت کردن آن ها، بکوشند.
  11.  عقده ها و مشکلات روان شناختی گذشته ی خودشان را متوجه فرزندان نکنند و آنچه که خود در آن ناکام مانده اند را از فرزندانشان نخواهند.
  12.  از خود دفاع و تعریف نکنید. بیان جملاتی مانند «تو دیگه چی می خوای، هر چه خواستی ما در اختیارت گذاشتیم، پس بشین درستو بخون» یا جملاتی مانند «بابات برات زحمت میکشه، ۲ تا ۳ میلیون برات هزینه کرده» و… این جملات یعنی دفاع و تعریف از خود، والدین باید از گفتن چنین جملاتی بپرهیزند.
  13.  به دانش آموز استرس وارد نکنید. دائم از او نپرسید: خواندی؟ تستت را زدی؟ چند درصد زدی؟ و… در این صورت خانواده همراه با جامعه که کنکور را غول کرده است، این مسأله را بزرگ نشان داده و به دانش آموز استرس وارد می کنند، در حالیکه خانواده باید جهت آرامش، احساس امنیت و تأمین خاطر دانش آموز تلاش کند.


راه های ارتباطی با مشاورین ارشد رتبه پرور موسسه حرف آخر:

تلفن : ۰۲۱۶۶۰۲۸۱۲۶  – ۰۹۹۰۳۳۵۷۰۲۰

ساعات تماس با مشاورین حرف آخر:  به صورت شبانه روزی (حتی روز های تعطیل)

سايت مركزي موسسه حرف آخر: www.harfeakher.org

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *